Home / Opinión / O Ateneo Ferrol?n: patrimonio da cidade

O Ateneo Ferrol?n: patrimonio da cidade

LUIS CALVO | ?Pensando en alto? | Domingo 5 xaneiro 2014 | 12:09

Falabamos no artigo anterior do risco da perda dos sinais de identidade, en canto ? existencia e situaci?n do Ateneo Ferrol?n a d?a de hoxe. Quero partir de algo tan esencial, de algo que introduc?a Fernando Alvarez nunha xuntanza de expresidentes do Ateneo para ver que se pod?a facer. O primeiro que se analizou foi se a existencia do Ateneo na actualidade segue a ser necesaria e podo asegurar que non houbo ning?n tipo de d?bida.

Outra cousa ? saber os pasos que te?en que dar eses voluntarios e arriscados socios que o pr?ximo 10 de xaneiro estean dispostos a asumir o reto de rexurdir o Ateneo como falabamos na d?cada dos setenta.

O Ateneo Ferrol?n veu sendo referencia e xogou un papel importante no tecido social e cultural da comarca, ampliado moitas veces pola transcendencia das s?as actividades a outros niveis. Traballou sempre dun xeito solidario co resto de colectivos sociais, grazas ao seu esp?rito aberto, que veu mantendo durante os ?ltimos anos.

Entendemos que hoxe non est? no ar s? o Ateneo Ferrol?n, sen?n tam?n o seu propio modelo de xesti?n cultural, que nos incumbe a todos. Ese xeito seu de facer as cousas por e para todos e que temos a obriga de defender, tanto entidades e colectivos sociais, como as persoas que vexan a gravidade dese abandono.

Entendo que para poder cami?ar ? obrigado comprender como se chegou a esta situaci?n e o porque. No Ateneo sempre houbo claridade e compromiso e non se pode sa?r de a?. Sen claridade temos perdida a partida.

Dic?a hai tempo un socio na prensa que se lle escapaban as raz?ns porque se perderan varias actividades e algunhas delas, de temas pol?micos, tomando posturas persoais por alg?n membro da entidade, cara ? opini?n p?blica, nos cales non estaban dacordo todos os socios. Isto, como ben dic?a ese socio, non beneficiou ?s relaci?ns externas ou internas con alg?ns sectores.

E esa claridade que ? norma obrigada no Ateneo non foi prioritaria nos ?ltimos tempos, e citarei algunha das causas, que ao meu ver perxudicaron a esta entidade, coa clara intenci?n de axudar a sa?r do l?o no que estamos.

A primeira que est? a padecer foi o cambio de usos do local, de propiedade municipal, que vi?a gozando desde o ano 1983 de forma indefinida e que, de s?peto, mudou nos ?ltimos tempos para compartir con outras entidades, por imposici?n municipal e sen co?ecer os acordos coa directiva e demais responsables.

Esta situaci?n v?n a limitar dr?sticamente o funcionamento do Ateneo, como coa hemeroteca e biblioteca utilizados por estudantes e investigadores e que hoxe ten secuestrados os seus fondos e patrimonio por mor das obras realizadas e cun alto risco de perda. Aqu? hai outro punto non explicado aos socios, como a responsabilidade e documentaci?n onde se diga claramente de quen son os fondos, quen permit?u que os levaran, quen vai pagar o aluguer dos colectores onde est?n depositados. No contrato que lin como socio, di claramente que no caso de non pago se perder?n os dereitos do propietario.

Todo isto xunto cos diversos cambios sociais, non alleos a esta situaci?n, provocou unha merma nas actividades tradicionais do Ateneo, as? como unha baixa nos seus ingresos e no n?mero de socios por diferentes causas. O feito ? que pasamos de rondar os 1.300 socios nos anos 80-90 aos 400 actuais.

Nesa li?a hai que ter claro o que se pode facer e ata onde chegar, sempre cos p?s na terra. Falo de responsabilidade a?nda que nos doa non poder facer algo por moi importante que sexa. Nunca podemos hipotecar algo que non ? noso. Doeume moito hai tres anos cando vin o risco que ti?a de perderse un fillo meu como ? o Constantino Bell?n polas xesti?ns que o levaron a nacer, a cargo de V?ctor Fern?ndez Gabeiras e un servidor, mais seguiu adiante.

Na ?ltima asemblea do Ateneo a directiva actual informounos que o d?ficit andaba entre quince e vinte mil euros e pediusenos aprobar un recorte aos traballadores nos salarios que foi rexeitado polos socios, que pediron un informe econ?mico que non se lles deu.

A realidade do reparto de d?bedas anda arredor dos 13.000 euros do Bell?n, 1.000 euros de Facenda, 8.000 ? Seguridade Social e outras cantidades que levaron a un embargo na conta de Caixa Galicia. Todo isto sen contar 8.000 euros das n?minas dos traballadores. Ademais, poder?amos engadir un importe de m?is de 2.000 euros da revista Atenea -non repartida aos socios-, por non falar de arredor de 3.000 euros de xesti?ns e viaxes relacionados cos ateneos do estranxeiro por parte da presidencia anterior.

Coas causas citadas, por suposto sen deixar de lado a postura do Concello, que ten moito que ver coas s?as decisi?ns contrarias a unha pol?tica mantida por anteriores corporaci?ns de intercambio e apoio cultural aportado polo Ateneo, non podemos ignorar a xesti?n da s?a direcci?n, ?s veces non moi acertada, e cunha falla de comunicaci?n co seu colectivo social que debera de ser a s?a primeira obriga desde unha filosof?a atene?sta.

A imaxe p?blica do Ateneo sempre foi servir de referente, como servizo aos intereses de Ferrol e sen deixar nunca de lado os temas m?is controvertidos que pasaron pola s?a tribuna -o cal non quere dicir que a funci?n da entidade sexa coller bandeiras-.

Independientemente da defensa clara dese compromiso social que conleva a existencia dun ateneo e o seu significado, queremos tomar como referente ? figura de Nelson Mandela como exemplo de non renuncia a eses principios. Queremos copiar ese funcionamento que acadou meter nun campo de f?tbol a todos sen distinci?n de raza, ideolox?a ou relixi?n, a represores e loitadores polas liberdades. Ningu?n puido fuxir desa filosof?a e saber que representa Madiba e que inculcou ao longo da s?a vida, a?nda nas circunstancias infrahumanas que lle fixeron vivir, e foi quen de sentar amigos con inimigos. Sabemos que en moitos non mudar?, s? ? unha cuesti?n de apariencia que lles obrigou no seu momento.

Con ese mirar entendemos que se debe recuperar esa imaxe positiva do Ateneo e non deixar perder aquelo que di nos seus principios:

?Un lugar de encontro para a cultura?, unha tribuna e caixa de resonancia onde todos, sen excepci?ns, poidamos debater e falar de todos os problemas que rodean ? nosa sociedade.

Ese ? o dif?cil reto da pr?xima direcci?n do Ateneo Ferrol?n e que entre todos, socios e socias, levaremos adiante.

Comentar

Su dirección de correo electrónico no será publicada.Los campos necesarios están marcados *

*

En Ferrol360 utilizamos cookies para que tengas la mejor experiencia de usuario. Si continúas navegando, estás dando tu consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies. Puedes pinchar el enlace para tener más información. ACEPTAR
Aviso de cookies